Ludwika Benedykta de Bourbon-Condé (fr. Anne Louise Bénédicte; ur. 8 listopada 1676, zm. 23 stycznia 1753) – księżniczka Condé i Enghien, córka Henryka Juliusza, księcia de Condé i Anny Henrietty Bawarskiej. Zmuszona do poślubienia Ludwika Augusta, księcia du Maine, legitymizowanego syna króla Ludwika XIV i jego kochanki Madame de Montespan, Ludwika Benedykta była osią wszystkich intryg mających wynieść jej męża najpierw na tron, a później do godności regenta; stworzyła jeden z najsłynniejszych salonów we Francji, gromadząc wokół siebie artystów, literatów i szlachtę.
Pochodzenie, młodość, charakter i wykształcenie Ludwika Benedykta urodziła się 8 listopada 1676 w paryskim Hôtel de CondéHôtel de Condé był główną miejską rezydencją młodszej linii królewskiego rodu Burbonów, Kondeuszy. Była ósmym dzieckiem księcia i księżnej Enghien. Nietypowe dla francuskiej rodziny królewskiej imię Benedykta otrzymała na cześć swojej ciotki Benedykty, księżnej Brunszwiku-Lüneburga.