Zespół Muckle’a-Wellsa (, ; synonimy: pokrzywka – głuchota – amyloidoza, , UDA oraz wrodzona kriopirynopatia 2, , CAPS2) – genetycznie uwarunkowana choroba autozapalna, dziedziczona autosomalnie dominująco. Charakteryzuje się napadową wysypką o charakterze pokrzywkowym, gorączką, artralgią oraz postępującą głuchotą neurosensoryczną i amyloidozą typu AA nerek o późnym początku.

Historia Zespół został opisany po raz pierwszy w 1962 roku przez angielskich patologów Thomasa Muckle’a oraz Michaela Wellsa.

Etiologia Choroba spowodowana jest uszkodzeniem genów CIAS1 (NALP3 lub PYPAF1) znajdujących się na chromosomie 1q44, kodujących kriopirynę. W wyniku mutacji dochodzi do nadaktywności prozapalnego kompleksu proteinowego obecnego w cytozolu (inflammasomu), nadmiernej aktywności kaspazy-1 oraz nadmiernego wydzielania interleukiny 1.

Epidemiologia Do 1998 roku opisano 100 przypadków zarówno występujących rodzinnie, jak i sporadycznych. Obecnie częstość występowania szacowana jest na 2,8 na 1 000 000 żywych urodzeń.