240px|thumb|Grób Hanny Szumańskiej-Grossowej na cmentarzu żydowskim przy ul. Okopowej w Warszawie Hanna Szumańska-Grossowa, pseud. Anna Wolska (ur. 24 marca 1919, zm. 24 marca 1973 w Nowym Jorku) – polska tłumaczka literatury francuskiej.

Życiorys Była córką adwokata (ur. 1883 w Łomży, zg. 1943 w Auschwitz), który m.in. bronił bojowców PPS i oskarżonych w procesie brzeskim, oraz Marii zd. Wydżga (1862-1961), która w okresie II wojny była więziona na Pawiaku i w Ravensbrück. Jej dziadek, wywodził się z rodziny mieszczańskiej.

W 1928-1936 uczyła się w warszawskim Gimnazjum i Liceum Żeńskim Jadwigi Kowalczykowej i Jadwigi Jawurkówny, następnie studiowała psychologię na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego.

W czasie wojny była łączniczką Biura Informacji i Propagandy Armii KrajowejNazwiska Szumańskiej nie odnotowuje Grzegorz Mazur w swojej pracy Biuro Informacji i Propagandy SZP-ZWZ-AK 1939-1945, wyd. Pax, 1987.. Jej pierwszy mąż, Stanisław Wertheim (wnuk Aleksandra, również pracownik BiP KG AK) został rozstrzelany w 1943 roku na Pawiaku razem bratem i rodzicami. Hanna pomagała w ukrywaniu się po aryjskiej stronie Zygmuntowi Grossowi, którego po wojnie poślubiła.