Mimo uprawomocnienia się wyroku Rylski nie ustawał w próbach dowodzenia swojej niewinności, przekazując w tej sprawie pisma do władz sądowych oraz do Ministerstwa Sprawiedliwości i wnioskując o wznowienie postępowania. Złożył także podanie do prezydenta RP Ignacego Mościckiego. Karę odbywał w więzieniu w Drohobyczu, określanym jako drohobyckie BrygidkiW artykule z 28 sierpnia 1931 „Nowy Dziennik” wskazał błędnie karę w wymiarze 7 lat pozbawienia wolności odsiadywaną przez Rylskiego.. Ponadto w 1932 przed Sądem Okręgowym w Przemyślu toczył się proces obrońcy Rylskiego, dr. Leiba Landaua, przeciwko któremu złożono pięć aktów oskarżenia w związku z jego działaniami podczas procesu w 1930; ostatecznie adwokat został uniewinniony (przewodniczącym składu sędziowskiego był wówczas dr Stanisław Fried).
Tadeusz Rylski zmarł w lipcu 1934 na atak serca w więzieniu w Drohobyczu podczas odbywania kary pozbawienia wolności.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia