Pałac w Jazłowcu – pałac wybudowany przez Stanisława i Aleksandra Koniecpolskich w pierwszej połowie XVII w. poniżej zamku w Jazłowcu (obecnie w rejonie buczackim obwodu tarnopolskiego). W latach 1863–1939 siedziba Zakładu Naukowo-Wychowawczego Sióstr Niepokalanek w Jazłowcu.
Historia W 1746 r. został nabyty w drodze kupna przez Stanisława Poniatowskiego, ojca króla Polski Stanisława Augusta, który wiele młodzieńczych lat spędził w Jazłowcu. Poniatowski około 1747 r. poniżej ruin fortecy przebudował tzw. zamek nowy. W 1863 r. kolejny właściciel Krzysztof Błażowski herbu Sas przekazał pałac przybyłej z Rzymu Marcelinie Darowskiej na klasztor współzałożonego i kierowanego przez nią zgromadzenia ss. niepokalanek, które prowadziły tu do 1939 koedukacyjną szkołę podstawową dla polskich i ruskich dzieci oraz cieszące się świetną opinią gimnazjum żeńskie z internatem dla dziewcząt. Podczas wojny polsko-ukraińskiej wywodzący się z białogwardyjskiej Armii Ochotniczej 14 Pułk Ułanów pod dowództwem mjr. Konstantego Plisowskiego stoczył pod Jazłowcem 11–13 lipca 1919 zwycięską bitwę z wojskami ukraińskimi, po czym przyjął od wychowanek zakładu sztandar z wizerunkiem Matki Boskiej i miano ułanów jazłowieckich.