Charlotta Małgorzata de Montmorency (ur. 11 maja 1594, zm. 2 grudnia 1650) – francuska szlachcianka, dziedziczka jednej z najbogatszych francuskich rodzin książęcych i żona Henryka, księcia Condé. Ostatnia miłość króla Francji i Nawarry Henryka IV, oraz niemal jego kochanka - uciekła wraz z mężem wkrótce po ślubie i wróciła dopiero po śmierci króla.
Życiorys Charlotta Małgorzata była córką Henryka de Montmorency i jego drugiej żony Ludwiki de BudosJulia Pardoe: The life of Marie de Medicis, queen of France str. 389.. Mając pięć lat dziewczynka straciła matkę i przeszła pod opiekę swojej ciotki Charlotty, wdowy po Karolu, księciu d’Angoulême.
W 1609 roku kiedy na dworze odbywały się próby do spektaklu baletowego organizowanego przez królową, spacerujący po Luwrze król Henryk IV natknął się na ćwiczące niedawno sprowadzone damy dworu królowej Marii, wówczas miał się zakochać w niespełna piętnastoletniej Charlotcie Małgorzacie.