W Wielką Sobotę 6 kwietnia 1912 roku został ranny w głowę podczas podróży, gdy na powóz, którym jechał, spadł drąg rogatkowy na przejeździe kolejowo-drogowym w Dąbrówce Polskiej w stronę Płowiec•. Zmarł 23 lutego 1921 w Sanoku••. Dwa dni później został pochowany na cmentarzu przy ul. Rymanowskiej w Sanoku.
Miał siostrę Mariannę Elżbietę (1855-1911, po mężu Zieja) i brata Jana Kazimierza (1857-1924). Jego pierwszą żoną była Kornelia Terlecka. Po raz drugi był żonaty od 3 lutego 1883 z Herminą z domu Czernek (ur. 1861, córka Henryka, lekarza i radnego wojnickiego), członkinią zarządu Towarzystwa św. Wincentego à Paulo w Sanoku. Mieli córkę Herminę Władysławę (ur. 1885 w Tarnowie, od 1908 zamężna z Edwardem Nowakiem, synem Stanisława, zm. w 1920•), Helenę Joannę (ur. 1891, po śmierci siostry Herminy wyszła za jej wdowca po niej tj. swojego szwagra Edwarda Nowaka w 1920), Janinę (ur. 1899, nauczycielka). Według relacji dr. Karola Zaleskiego z 1915 Bialikiewiczowie mieli cztery córki.
Odznaczenia Austro-węgierskie: Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych (przed 1912). Krzyż Jubileuszowy dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych (przed 1912).
Przypisy