Instytut Polsko-Radziecki – instytucja istniejąca w Warszawie w latach 1952–1959. Dyrektorem w latach 1952–1957 był Zygmunt Młynarski.
Historia i działalność Placówkę otwarto 31 stycznia 1952. Instytut miał na celu pomagać w wychowaniu kadr wykładowców, pogłębiać znajomość literatury rosyjskiej, ukraińskiej i białoruskiej. Innym celem było organizowanie odczytów polskich i radzieckich naukowców. Zajmował się także informacjami o życiu kulturalnym narodów ZSRR oraz zbieraniem materiałów w celu utworzenia muzeum polsko-radzieckiego. Organem placówki było pismo "Kwartalnik Instytutu Polsko-Radzieckiego" (1952–1956, redaktor Samuel Fiszman). Zygmunt Młynarski kierował w instytucie Pracownią Prasoznawstwa, Ludwik Bazylow kierował Pracownią Historii, zaś Samuel Fiszman Pracownią Literatury Rosyjskiej. W tej ostatniej dwa lata pracował Andrzej Drawicz. Po likwidacji budynek instytutu przy ul. Foksal w Warszawie i jego zasób biblioteczny przekazano Rosyjskiemu Instytutowi Kultury przy Ambasadzie ZSRR w PolsceSemczuk, Antoni (2016) Kartki o powstaniu i rozwoju rusycystyki na Uniwersytecie Warszawskim. (w:) Z. Boglewska-Hulanicka, A. Kędziorek, i B. Jankowiak-Konik (red.) Nasz Uniwersytet: Wspomnienia pracowników Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, s.