Po powrocie do Związku Radzieckiego Andriejewa rozstała się z Kriuczkowem i zajęła działalnością teatralną. Już w 1919 z rekomendacji Leonida Krasina i Maksima Gorkiego została Komisarzem komisji ekspertów Narkomwniesztorga w Piotrogrodzie. Była jedną z inicjatorek założenia Wielkiego Teatru Dramatycznego. Na jego scenie powróciła na 7 lat (1919-1926) do aktorstwa.
W 1926 znowu została skierowana służbowo do Berlina jako szefowa artystyczno-przemysłowego oddziału radzieckiej misji handlowej w Niemczech. Jej zadaniem było zdobywanie walut niezbędnych do pospiesznej industrializacji ZSRR, w tym sprzedaży dóbr zagrabionych wrogim klasowo elementom i złota pochodzącego z niszczonych cerkwi. Po powrocie w 1928 nie występowała już na scenie. Została zastępcą dyrektora przedsiębiorstwa „Kunsteksport”. Od 1931 do 1948 była dyrektorem Domu Uczonych, gdzie prowadziła wykłady o Gorkim.
Za swoją działalność organizacyjną została odznaczona Orderem Lenina i Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy.
Zmarła 8 grudnia 1953 i została pochowana na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie.
Przypisy
Linki zewnętrzne