Rokosowo (do 1945 niem. RogzowRozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości ()) – osiedle we wschodniej części Koszalina u stóp Góry Chełmskiej, przebiega przez nie Droga Wojewódzka nr 206.
Historia Wieś istniała od II połowy XIII wieku, w 1266 biskup Hermann von Gleichen lokował Koszalin, któremu nadał okoliczne wsie, ale wymienione po raz pierwszy w 1286 Rokosowo zostało darowane koszalińskiemu klasztorowi Cystersów. Dalsze losy wsi były związane bezpośrednio z pobliskim miastem, przez wieś biegł trakt do Polanowa. W 1820 w Koszalinie przebito mur miejski i wybudowano nową drogę z mostem na Dzierżęcince, w połowie XIX wieku dukt biegnący przez Rokosowo utwardzono. Ludność do XIX wieku utrzymywała się z roli, na gliniastej i piaszczystej glebie sadzono żyto, ziemniaki, owies, pszenicę i jęczmień, którym handlowano. Centrum wsi stanowił murowany dwór, który był prostym budynkiem porośniętym bluszczem. W przeważającej części we wsi mieszkali ewangelicy, podlegali parafii w kościele zamkowym w Koszalinie, natomiast cmentarz był położony przy głównej drodze do Koszalina.