(w tłum. na pol. „Niech żyje zwycięstwo!”, „Wiwat zwycięstwo!”) Mateusz Łabuz, Historia nazistowskiego „Heil”, warhist.pl [dostęp 2024-03-05].; utworzyło paramilitarną młodzieżówkę nazwaną potem Hitlerjugend i oddziały Schutzstaffel (SS); przeprowadziło pucz monachijski – nieudany zamach stanu w Republice Weimarskiej, skutkujący delegalizacją partii nazistowskiej; zaczęło odczłowieczać wrogów, nazywając ich podludźmi, niem. Untermensch; inspirowało ruchy narodowosocjalistyczne i faszystowskie w innych krajach Europy i Ameryce Północnej, m.in. w Danii (DNSAP), Holandii (NSB), Belgii (reksizm), Polsce (RRU, NSPR, PPNS), Bułgarii (NRS), Węgrzech (Strzałokrzyżowcy) i USA (AV); w 1933 roku przejęło władzę w Niemczech, tworząc III Rzeszę i czyniąc z nazizmu ideologię państwową.
W literaturze naukowej nazizm nie jest uznawany za formę socjalizmu ani lewicy, mimo nazwy „narodowy socjalizm” zawartej w nazwie partii NSDAP. Hasła „socjalizm” i „robotnicy” wyrażały niechęć do wolnorynkowego liberalizmu gospodarczego, który był uznawany przez Hitlera za „żydowski wynalazek”. Historyk Richard Pipes przypuszcza, że pełna nazwa nazizmu mogła mieć korzenie w faszyzmie włoskim. Polityczne hasło „narodowy socjalizm”, wł.