Michele Sanmicheli (lub Sammicheli; ur. 1484 w Weronie, zm. 1559 tamże) – włoski architekt i inżynier manierystyczny, znany szczególnie z budowy fortyfikacji. Pochodził z rodziny inżynierów-architektów wywodzących się z Porlezzy. Jego ojciec Giovanni i wuj Bartolomeo byli architektami w Weronie.
Do jego najbardziej znanych dzieł należą fortyfikacje Werony i wielu innych miast oraz fortyfikacje i cytadele. Był również znaczącym architektem cywilnym w regionie Wenecja Euganejska.
Życiorys Wychowywał się w Weronie, gdzie wówczas działali Giovanni Giocondo i Giovanni Maria Falconetto. Wykształcenie architektoniczne zdobył podczas pobytu w Rzymie, począwszy od około 1500 roku. Kształcił się pod kierunkiem Donato Bramante, wybitnego przedstawiciela renesansu.
Wykształcenie, kontakt z zabytkami antycznymi i bliska przyjaźń z Antonio da Sangallo przyczyniły się do rozwoju jego języka artystycznego. Już w 1509 roku został kierownikiem budowy katedry w mieście Orvieto, w którym przebywał przez około 18 lat. W 1519 roku został kierownikiem robót przy katedrze w Montefiascone. Około 1526 roku zajmował się renowacją i wzmocnieniem papieskich twierdz w regionie Emilii-Romanii. W 1527 roku powrócił do Wenecji Euganejskiej, gdzie współpracował z Jacopo Sansovino, kładąc podwaliny pod północnowłoski styl klasyczny.