Wincenty Feliks Urbański (ur. 28 marca 1903 w Buczaczu, zm. 1940 w Kijowie) – polski nauczyciel, działacz społeczny, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys mały|lewo|200px|Okładka przewodnika W. Urbańskiego Urodził się 28 marca 1903Władysław Szklarz i Zbigniew Żyromski. Buczaczanie typowani do wpisania do «Złotej Księgi Kresowian. „Głos Buczaczan”. 3 (58), Wrocław, 2006, s. 35.28 czerwca 1908 – według niedostępnej obecnie strony Wincenty Urbański. w Buczaczu, w ówczesnym powiecie buczackim (Królestwo Galicji i Lodomerii, Austro-Węgry). Był synem Feliksa Urbańskiego herbu Nieczuja i Wiktorii z domu Bojanowskiej herbu Junosza.
Od 1914 uczył się w c.k. państwowym Gimnazjum w Buczaczu. Jako uczeń VII klasy i ochotnik uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 pod Lwowem. Studiował na Politechnice Lwowskiej i na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, był członkiem Bratniej Pomocy. W latach 1928–1932 pracował jako kierownik szkoły w Petlikowcach Starych (według innych danych – w ) obok Buczacza, gdzie zorganizował drużynę Strzelca. Działacz oświatowy (Towarzystwo Szkoły Ludowej), organizator oświaty pozaszkolnej i działacz społeczny – prezes oddziału ZNP, działacz PPS, Oddziału Podolskiego Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego (OP PTK Buczacz,1931 i 1938) i członek Polskiego Towarzystwa Narciarskiego.