W 1876 roku należała do ziemianina Mikołaja Korsaka. W 1906 roku wieś leżała w wołoście Bielskiej, w powiecie lepelskim guberni witebskiej Imperium Rosyjskiego.
Na początku XX wieku wieś należała do prawosławnej parafii Ducha Świętego w Apanaskowiczach. W 1910 roku otwarto szkołę ziemską, na bazie której w 1918 roku otwarto szkołę 1-stopniową.
20 sierpnia 1924 roku wieś została centrum sielsowietu w rejonie uszackim. Według spisu z 1926 roku we wsi było 17 domów i 95 mieszkańców, w chutorze 7 domów i 39 mieszkańców, w majątku 5 domów i 95 mieszkańców. W 1930 roku utworzono kołchoz.
II wojna światowa
Po ataku Niemiec na ZSRR przez miejscowość przechodziła kolumna więźniów ewakuowana z więzienia w Berezweczu. 25 czerwca 1941 roku w Soroczynie (Sierocinie) doszło do zbiorowego mordu, gdzie w związku z ucieczką więźnia naczelnik więzienia Michaił Prijomyszew oraz pięciu konwojentów rozstrzelali 27 (względnie 32) więźniów. Pozostali więźniowie poszli dalej na wschód w kierunku Ułły. 26 czerwca w pobliżu kołchozu Taklinowo (ob. wieś Mikołajewo) rozstrzelano co najmniej 714 osób.