Himmler wydał tajny rozkaz do wyższych dowódców SS i policji oraz do Pohla (WVIIA) i Müllera (RSHA) nakazujący deportację do obozów koncentracyjnych wszystkich Żydów z terenów wschodnich w terminie do dn. 1. 8. 1943 r. W ślad za tym rozporządzeniem nastąpiła likwidacja istniejących jeszcze gett: w Białymstoku i w Wilnie (sierpień 1943 r.), w Sosnowcu i w Będzinie (1-8 sierpnia 1943 r.). Wcześniejszym rozkazem Himmlera z dnia11. 6. 1943 r. getto łódzkie zostało przekształcone na obóz koncentracyjny. (Eisenbach – Hitlerowska polityka, str. 364, 365 oraz Sternfinkiel – Zagłada, str. 54, 57)..
Na przełomie lat 1943/44 większość więźniów-Żydów z obozów pracy w rejonie koźleckim przeniesiono do tzw. „Judenlager”, położonego w pobliżu dworca kolejowego w Sławięcicach niedaleko Blachowni ŚląskiejRelacje byłych więźniów podobozu oświęcimskiego Blechhammer: Aby Sztulberga, Arona Goldfungera, Lunzera Markowicza.. Był to jeden z najstarszych obozów przymusowej pracy Żydów w tym rejonie. Jego budowę rozpoczęto w 1942 roku siłami około 350 Żydów przywiezionych do Sławięcic w marcu lub kwietniu 1942 roku z obozu pracy na Górze św. Anny. Początkowo umieszczano ich w obozie „Dorflager” w Sławięcicach a następnie w czerwcu tegoż roku przeniesiono do sześciu baraków znajdujących się w pobliżu tego obozu.