Antonio Bosio (ur. ok. 1575 w Birgu, zm. 6 września 1629 w Rzymie) – maltański archeolog, odkrywca szeregu katakumb rzymskich, prekursor archeologii chrześcijańskiej.
Życiorys Urodził się na Malcie w Birgu. W 1587 wraz z wujem Giacomo przyjechał do Rzymu. Giacomo był reprezentantem Rycerzy Maltańskich przy Stolicy Apostolskiej. Antonio studiował w Rzymie literaturę i filozofię w rzymskim kolegium jezuitów, a następnie jurysprudencję na La Sapienzy. Zafascynowany historią starożytną związał się z grupą humanistów rzymskich skupionych wokół Pompeo Ugonio i Alfonso Ciacconiego. Odkryte przypadkowo w 1578 podziemne cmentarzysko przy Via Salaria w Rzymie, wzbudziło wzrost zainteresowania katakumbami. Prawdziwe naukowe podejście do tematu wykazali obcy naukowcy: hiszpański dominikanin Alphonsus Ciacconus, antykwariusz Philips van Winghe oraz Jean L’Heureux z Lowanium. Żaden z nich nie myślał jednak o prowadzeniu następnych badań. Bosio rozpoczął systematyczne poszukiwania, stając się prekursowrem archeologii chrześcijańskiej, a jego prace znaczącą inspiracją dla Giovanniego Battisty de Rossiego. Antonio Bosio zauważył, że literatura wczesnochrześcijańska, jak akta męczenników czy dokumenty soborów mogą być użyteczne w oznaczaniu lokalizacji antycznych katakumb rzymskich. Badacz zbierał również informacje od lokalnej ludności.