W czasie II wojny należała do konspiracji, do której zwerbował ją kpt. rez. Tadeusz Łęgowski, pseudonim „Kazimierz”, komendant Inspektoratu Toruń. Pod pseudonimem „Łucja” pełniła funkcję łączniczki wywiadu kolejowego. Z narażeniem życia dostarczała podziemiu niepodległościowemu AK raporty o ruchu pociągów i transportów wojskowych armii hitlerowskiej.
Po zakończeniu wojny została w dniu 15 listopada 1945 aresztowana przez Urząd Bezpieczeństwa i trafiła do więzienia w Toruniu, a potem w Bydgoszczy. 27 maja 1946 została skazana na dwa lata ciężkiego więzienia, utratę praw obywatelskich i osadzona w więzieniu w Fordonie.Instytut Pamięci Narodowej, sygnatura IPN By 044/568 W areszcie pomagała innym uwięzionym kobietom, w tym Marii Sobocińskiej.Dobrzyńska Dama Niezłomna
Została zwolniona z więzienia 7 marca 1947 na podstawie amnestii. Pracowała w Zakładzie Energetycznym w Bydgoszczy, następnie w Zakładach Sieci Elektrycznych w Toruniu i w Biurze Projektów Przemysłu Cukrowniczego „Cukroprojekt”.
Do końca życia mieszkała w Toruniu.
Była odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami (1945) i Krzyżem Armii Krajowej.
Zmarła 26 września 1994. Została pochowana na cmentarzu Najświętszej Marii Panny w Toruniu.