Służba graniczna Podstawową jednostką taktyczną Korpusu Ochrony Pogranicza przeznaczoną do pełnienia służby ochronnej był batalion graniczny. Odcinek batalionu dzielił się na pododcinki kompanii, a te z kolei na pododcinki strażnic, które były „zasadniczymi jednostkami pełniącymi służbę ochronną”, w sile półplutonu. Służba ochronna pełniona była systemem zmiennym, polegającym na stałym patrolowaniu strefy nadgranicznej i tyłowej, wystawianiu posterunków alarmowych, obserwacyjnych i kontrolnych stałych, patrolowaniu i organizowaniu zasadzek w miejscach rozpoznanych jako niebezpieczne, kontrolowaniu dokumentów i zatrzymywaniu osób podejrzanych, a także utrzymywaniu ścisłej łączności między oddziałami i władzami administracyjnymi. Miejscowość, w którym stacjonowała kompania graniczna, posiadała status garnizonu Korpusu Ochrony Pogranicza.

3 kompania graniczna „Gudulin” w 1934 ochraniała odcinek granicy państwowej o długości 43 kilometrów 25 metrów.

Sąsiednie kompanie graniczne: 2 kompania graniczna KOP „Rykonty” ⇔ 2 kompania graniczna KOP „Szrubiszki” – 1929, 1932, 1934 i w 1938

Struktura organizacyjna Strażnice kompanii w latach 1929 – 1934 strażnica KOP „Białozyryszki” strażnica KOP „Grabiały” Strażnica KOP „Kiernówek” strażnica KOP „Drawcze” strażnica KOP „Bortkuszki” strażnica KOP „Podbłędzie”