Odory z ferm drobiu – pojęcie stosowane w odniesieniu do zapachowo uciążliwych zanieczyszczeń powietrza, emitowanych z obiektów, należących do ferm drobiu (m.in.: kur, kaczek, gęsi, indyków, przepiórek, perlic, strusi, gołębi, bażantów i kuropatw), traktowanych jako „instalacje”, dla których są opracowywane raporty o oddziaływaniu na środowiskoRozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 27 sierpnia 2014 r. w sprawie rodzajów instalacji mogących powodować znaczne zanieczyszczenie poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska jako całości ()..
Dotyczy poszczególnych związków chemicznych, albo mieszanin wszystkich odorantów, których ilość jest określana łącznie, metodami olfaktometrycznymi dynamicznymi. Emisję zapachową (ilość emitowanych odorów) wyraża się w jednostkach zapachowych (odour unit, ou), emitowanych w jednostce czasu. Jest ona równa w przybliżeniu iloczynowi liczby drobiu na fermie przez wskaźnik emisji zapachowej. Wskaźnik emisji odorów z kurników reprodukcyjnych ze ściółką słomiastą lub z podłożem ściołowo-rusztowym wynosi: 0,13÷0,48 ou/s·kg. Dla konwencjonalnej fermy drobiu średnia wartość wskaźnika wynosi ok.