Romuald Heliodor Nowicki (ur. 27 maja 1906 w Poznaniu, zm. 2 listopada 1974 w Warszawie) – polski prawnik, urzędnik konsularny.
Życiorys mały|Tablica upamiętniająca istnienie polskiego konsulatu w Szczecinie przy ul. Monte Cassino 30. Urodził się w rodzinie Leona, technika dentystycznego, i Balbiny Sundmann. W 1925 ukończył gimnazjum im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu i zdał maturę. Następnie studiował prawo na Uniwersytecie Poznańskim oraz Uniwersytecie Jagiellońskim, uzyskując tytuł magistra prawa. Pracował w polskiej służbie zagranicznej. Od 1 lipca do 15 listopada 1928 w Konsulacie Generalnym RP w Berlinie jako praktykant, od 26 stycznia 1929 do 29 lutego 1936 w Komisariacie Generalnym RP w Wolnym Mieście Gdańsku był pracownikiem kontraktowym, od 1 marca 1938 pracownikiem Departamentu Konsularnego Ministerstwa Spraw Zagranicznych, od 1 listopada 1938 attaché Konsulatu w Düsseldorfie. Od 20 czerwca 1939 był konsulem w Szczecinie, gdzie 1 września 1939 został aresztowany i internowany, następnie ewakuowany przez Hamburg do Danii i dalej do Szwecji, skąd wyjechał do FrancjiW. Skóra, Konsulat Rzeczypospolitej Polskiej w Szczecinie w latach 1925–1939, Słupsk 2001, s. 58.. W październiku 1939 wstąpił do polskiej armii we Francji. Po kapitulacji Francji ewakuował się do Wielkiej Brytanii.