Wiktor Kamieński herbu Ślepowron (ur. 7 października 1893 w Chlebowicach Wielkich, zm. 5 listopada 1918 we Lwowie) – polski prawnik z tytułem doktora, podporucznik Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 7 października 1893. Uczył się w Zakładzie Naukowo-Wychowawczym OO. Jezuitów w Bąkowicach pod Chyrowem, gdzie w 1911 ukończył VIII klasę i zdał egzamin dojrzałości. Ukończył studia prawnicze uzyskując tytuł doktora. Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionu Wschodniego. Po jego rozwiązaniu został wcielony do c. i k. armii. W jej szeregach służył w całym okresie wojennym pomimo złego stanu zdrowia. Za swoje czyny był kilkakrotnie odznaczany medalami austriackimi. U kresu wojny został przydzielony do austriackiej adiutantury miasta Lwowa. Jego oddziałem macierzystym był Pułk Piechoty Nr 55. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 grudnia 1917 w korpusie oficerów rezerwy piechoty.