Kazimierz Marian Dudziński (ur. 15 lipca 1890 w Szmańkowczykach, zm. ?) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego II RP, Armii Polskiej w ZSRR i Polskich Sił Zbrojnych.
Życiorys Syn Adolfa i Władysławy z domu Fajkel, urodzony 15 lipca 1890 w Szmańkowyczkach. 1 listopada 1918 został przyjęty z c. i k. armii do tworzącego się Wojska Polskiego. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Został awansowany do stopnia kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923, 1924 jako oficer nadetatowy 8 pułku piechoty Legionów w Lublinie, służył jako oficer ordynansowy tamtejszego Dowódcy Okręgu Korpusu Nr II gen. dyw. Jana Romera. W 1928 pozostawał oficerem 8 pp Leg. Został awansowany do stopnia majora piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929. W marcu 1932 został przeniesiony z 79 pułku piechoty do 80 pułku piechoty w Słonimiu na stanowisko dowódcy batalionu. W listopadzie 1933 roku został przesunięty na stanowisko kwatermistrza. W 1936 roku został mianowany podpułkownikiem w korpusie oficerów piechoty. W czerwcu 1939 roku objął dowództwo 78 pułku piechoty.