Władysław Adam (ur. 2 września 1897 w Błażowej, zm. w kwietniu 1940 w Katyniu) – polski sędzia, adwokat, notariusz, działacz niepodległościowy, doktor prawa i porucznik piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Józefa i Antoniny z Pleśniaków urodzony 2 września 1897 roku w Błażowej koło Rzeszowa w Zachodniej Galicji. Tam ukończył szkołę powszechną, a następnie gimnazjum i liceum w Rzeszowie. W 1914 roku wstąpił do 1 pułku piechoty I Brygady Legionów. Walczył w jego składzie do kryzysu przysięgowego. Jako poddany austriacki wcielony jesienią 1917 roku do armii austriackiej, walczył na froncie włoskim. W maju 1918 roku wykorzystując urlop, nie powrócił do jednostki i wstąpił do POW. Od stycznia 1919 roku w Wojsku Polskim. W składzie 17 pułku piechoty walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1920 roku służył w 2 pułku Straży Granicznej, gdzie uzyskał awans na porucznika. W końcu 1920 roku na własną prośbę przeniesiony do rezerwy. Pozostawał w rezerwie 17 pp. Absolwent Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego (uzyskał tytuł doktora praw). W okresie międzywojennym pracował jako notariusz, sędzia i adwokat (z dwoma wspólnikami prowadził w Rybniku kancelarię adwokacką).