Franciszek Adamski (ur. 2 kwietnia 1901 w Konarach, zm. między 13 a 14 kwietnia 1940 w Katyniu) – porucznik piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Feliksa i Justyny z Wiśniewskich urodzony 2 kwietnia 1901 roku w Konarach koło Góry Kalwarii, w ówczesnym powiecie grójeckim guberni warszawskiej.
W szeregach 4 pułku strzelców pomorskich walczył na wojnie z bolszewikami. Brał udział m.in. w bitwie pod Dubienką. W 1923 roku ukończył kurs w Centralnej Wojskowej Szkole Gimnastyki i Sportów w Poznaniu. W latach 1926–1929, w stopniu sierżanta, pełnił służbę w Szkole Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej na stanowisku instruktora wychowania fizycznego ze specjalnością – szermierka. W latach 1930–1933 był słuchaczem Szkoły Podchorążych dla Podoficerów w Bydgoszczy. 5 sierpnia 1933 roku Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1933 roku i 448. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a Minister Spraw Wojskowych wcielił do 3 pułku piechoty Legionów w Jarosławiu. W 1937 roku służył w dowództwie pułku Korpusu Ochrony Pogranicza „Wilno” na stanowisku II adiutanta (z dniem 15 maja 1939 dowództwo pułku zostało zlikwidowane).