Ignacy Antoni Adamski (ur. 1 lutego 1886 w Radomiu, zm. w kwietniu 1940 w Katyniu) – polski lekarz, doktor medycyny i major lekarz Wojska Polskiego w stanie spoczynku, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Ignacego i Heleny z Olszewskich urodzony się 1 lutego 1886 roku w Radomiu. Uczęszczał do gimnazjum w Radomiu oraz do Gimnazjum św. Anny w Krakowie, w którym w 1906 roku zdał egzamin maturalny. Absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego (1912), uzyskał dyplom doktora wszechnauk lekarskich. Po ukończeniu studiów podjął pracę w szpitalu Dzieciątka Jezus w Warszawie. Od 1914 roku pracował na Uniwersytecie Moskiewskim, od 1915 roku jako ordynator kliniki uniwersyteckiej.
Po powrocie do kraju w 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego, uzyskując stopień kapitana. W okresie międzywojennym pracował w szpitalach wojskowych w Grudziądzu, Dęblinie, Piotrkowie Trybunalskim (ordynator w 1919 roku) i Zamościu oraz w Wojskowym Instytucie Sanitarnym. W 1922 roku ukończył kurs radiologii, po czym objął stanowisko naczelnego lekarza 15 pułku piechoty w Dęblinie. W tym samym roku uzyskał awans na stopień majora. W latach 1924–27 pełnił funkcję ordynatora oddziału chirurgicznego Szpitala Okręgowego nr 8 w Toruniu, a następnie starszego ordynatora w 1. Szpitalu Okręgowym im. marsz. J.