Od 1972 był inspiratorem i inicjatorem współpracy naukowej polskich i niemieckich naukowców zwłaszcza z Politechniką Gdańską. Przyczynił się do podpisania porozumienia o współpracy Politechniki Gdańskiej i Technische Hochschule (Uniwersytetu Technicznego) w Kaiserslautern – 22 listopada 1985. Efektem tej współpracy była: wymiana naukowców z Politechniki Gdańskiej i umożliwienie prowadzenia badań naukowych w: Republice Federalnej Niemiec, Francji, Włoch, Belgii i Holandii, konferencji naukowych, prac doktorskich i magisterskich na Wydziale Architektury PG. Był ofiarodawcą książek dla Wydziału Architektury Politechniki Gdańskiej. Przyczynił się do przekazania władzom miasta Gdańska i Archiwum Państwowemu w Gdańsku unikatowego jedynego zachowanego kompletu dokumentacji zabytków architektury i sztuki Gdańska sporządzonej przed 1945 którą wykorzystywano w pracach konserwatorskich.
Był członkiem towarzystw naukowych m.in. Niemieckiej Akademii Urbanistyki i Planowania Krajowego.
Autor ponad 100 publikacji, w tym książek na temat teorii i praktyki konserwacji, historii architektury, sztuki Orientu m.in. trzytomowej Historii Architektury oraz książki: „Deutsche historische Bürgerhäuser”, Monachium 1985.