Karol Gerardis (ur. ok. 1860, zm. 24 marca 1920 w Sanoku) – polski budowniczy, działacz społeczny.
thumb|240px|Kamienica Gerardisów w Sanoku thumb|240px|Grobowiec Gerardisów i Kruszelnickich w Sanoku Życiorys Karol GerardisW piśmiennictwie pojawił się także zapis nazwiska w formie „Girardis”. Takie samo nazwisko nosił inżynier Andreas Girardis, ur. w Valle di Cadore, żonaty z Klarą Slezak, zm. 13 kwietnia 1902 w Sanoku w wieku 84 lat. urodził się ok. 1860. W Sanoku był przedsiębiorcą, budowniczym (prowadził zakład murarskiAlojzy Zielecki, Życie gospodarcze, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 416.) i przemysłowcem. Do początku 1912 prowadził wraz z Robertem Barańskim w Sanoku firmę pod nazwą Przedsiębiorstwo Budowy. Był uważany za znawcę w swojej dziedzinie i cieszył się powszechnym uznaniem.
W 1895 przedsiębiorstwo Karola Gerardisa prowadziło budowę rzeźni miejskiej i targowicy bydlęcej w Lisku. Przed 1902 Gerardis był w składzie komisji opiniującej powstanie pomnika Tadeusza Kościuszki w Sanoku.