Nagonka medialna oraz informacja lekarzy o braku perspektyw leczenia spowodowały pogorszenie się jej stanu zdrowia, prawie nie opuszczała domu, nie wzięła także udziału w ślubie syna Petera, który odbył się w Stambule 28 maja 2001.
5 lipca 2001, podczas nieobecności męża w ich domu w Ludwigshafen am Rhein, popełniła samobójstwo, zażywając nadmierną dawkę leków nasennych. Mężowi i synom zostawiła list pożegnalny.
Uroczystości pogrzebowe z licznym udziałem mieszkańców odbyły się w obrządku katolickim w katedrze w Spirze. Następnie Hannelore Kohl została pochowana w grobie rodzinnym na cmentarzu w dzielnicy Ludwigshafen-Friesenheim, gdzie pochowani są również jej teściowie.
Na pamiątkę Hannelore Kohl, miasto Ludwigshafen nazwało nadreńską promenadę jej imieniem.
Odznaczenia Wielki Krzyż Zasługi Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec (1999) Order Zasługi Nadrenii-Palatynatu (1988) Order Zasługi Meklemburgii-Pomorza Przedniego (2020)
Publikacje Hannelore Kohl: Kulinarische Reise durch deutsche Lande. wyd. Zabert Sandmann, Monachium, 1999, (książka kucharska). Hannelore Kohl: Was Journalisten „anrichten”. wyd. Pfälzische Verlagsanstalt, Landau, 1986, (z tekstami Helmuta Kohla).
Przypisy