Carl Christian Rafn (ur. 16 stycznia 1795 w Brahesborgu, zm. 20 października 1864 w Kopenhadze) – duński historyk, tłumacz i antykwariusz. Był jednym z pierwszych zwolenników teorii o nordyckiej eksploracji Ameryki Północnej.
Życiorys Rafn urodził się w Brahesborgu na duńskiej wyspie Fionia. Po ukończeniu przykatedralnej szkoły w Odense, rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Kopenhaskim, gdzie już po półtora roku zdał państwowy egzamin i uzyskał dyplom (1816). Po zakończeniu nauki wstąpił do regimentu piechoty w Odense. W 1820 roku został nauczycielem języka łacińskiego w Akademii Wojskowej (Landkadetakademiet) w Kopenhadze.
Jednakże jego szczególne zainteresowanie budziła islandzka literatura, filozofia i język. W 1818 roku wysłał kilkanaście książek do Reykjavíku, by wspomóc powstającą tam Bibliotekę Narodową. W 1827 roku dzięki jego wsparciu powstała także biblioteka w Tórshavn na Wyspach Owczych, a w 1829 roku w Nuuk na Grenlandii. Założył ponadto wojskową bibliotekę w Odense.