Dawid VII (zm. 1270) – koregent Gruzji w latach 1245–1259, w latach 1260–1270 król Gruzji wschodniej.
Życiorys Był nieślubnym synem króla Gruzji Jerzego IV Laszy i kobiety nieszlacheckiego pochodzenia. W latach 30. XIII w. kolejna władczyni Gruzji, królowa Rusudan, poleciła uwięzić go na dworze swojego zięcia, sułtana Rumu Kaj Chusrau II, by Dawid VII nie mógł wysunąć pretensji do tronu Gruzji i zagrozić tym samym sukcesji syna Rusudan, również DawidaA. Mikaberidze, Historical..., s. 255-256.. Dawidowi udało się odzyskać wolność w 1242, po mongolskim podboju Rumu. Wspierany przez niektórych gruzińskich możnowładców, udał się wówczas do Karakorum, by ubiegać się o tron Gruzji po śmierci ciotki. W 1245, gdy Rusudan zmarła, Mongołowie polecili, by Gruzją rządzili wspólnie syn zmarłej królowej Dawid (jako Dawid Młodszy) oraz syn Jerzego IV (Dawid Starszy). Między obydwoma władcami od początku toczyła się zacięta rywalizacja o władzę, ułatwiająca Mongołom kontrolowanie ziem gruzińskichBaranowski B., Baranowski K., Historia..., s. 79.. Wspólne rządy braci trwały do 1259.