17 września ok. południa grupa bojowa 2 DPanc. uderzyła na Żółkiew i broniące je oddziały grupy. Niemieckie natarcie przełamało opór, po dwugodzinnej i gwałtownej walce. Większość grupy wycofała się na południowy wschód w kierunku Kulikowa, a część na wschód w kierunku Kamionki Strumiłłowej. Oba zgrupowania bez dowódcy 17 i 18 września uległy stopniowemu rozproszeniu się. Jedynie ze zgrupowania ppłk. Stefana Gołaszewskiego, część pododdziałów dołączyła do zgrupowania gen. broni Kazimierza Sosnkowskiego w Lasach Brzuchowickich. Dowódca Grupy „Żółkiew” płk. dypl. Stefan Iwanowski 17 września wieczorem dotarł do Lwowa i zameldował gen. bryg. Władysławowi Langnerowi o ataku na grupę i jej rozproszeniu po walce. Rozkazem gen. bryg. Langnera, płk. Iwanowski udał się na poszukiwanie swoich oddziałów celem ich ponownego zebrania pod swoim dowództwem. W nocy 17/18 września dostał się do niemieckiej niewoli. Pod Kulikowem w składzie zgrupowania ppłk Gołaszewskiego znalazły się szwadrony OZ Kresowej BK i pozostałości batalionów marszowych 40 pp i 53 pp. W trakcie dalszego marszu, do Żornisk dotarł szwadron konny z OZ Kresowej BK, który to obsadził wieś. Natomiast pułk rozpoznawczy kawalerii rtm. Józefa Murasika, obszedł Lwów od wschodu. Maszerując samodzielnie marszami nocnymi przez Winniki, Gliniany, Kurowice, 19 września osiągnął Busk.