W Wydziale II Biura Śledczego MSW pełnił funkcję II sekretarza POP PZPR.
Według relacji pełniąc służbę odznaczał się brutalnymi metodami przesłuchań wobec zatrzymanych działaczy opozycji w okresie PRL, m.in. nakazywał opozycjonistkom rozbierać się do naga. W sierpniu 1980 prowadził akcję przeszukania mieszkania Jacka Kuronia. W 1984 w stopniu majora brał udział w śledztwie w sprawie o zamordowanie ks. Jerzego Popiełuszki, prowadząc m.in. przesłuchania podejrzanych i świadków w sprawie.
Po dokonanej weryfikacji podjął służbę w Urzędzie Ochrony Państwa. W 1991 prowadził śledztwo w tzw. aferze bankowej. W 1992 sprawował stanowisko naczelnika II Zarządu Śledczego UOP. Wraz z gen. Wiktorem Fonfarą działał przy śledztwach w sprawach FOZZ oraz Art-B, w tym wszedł w skład gremium prowadzącego likwidację spółki Art-B. Po opublikowaniu tzw. „listy Macierewicza” i odwołaniu rządu Jana Olszewskiego na początku czerwca 1992 powierzono mu kierowanie postępowaniem wyjaśniającym w UOP, także w związku ze sprawą dokumentów potwierdzających agenturalną działalność Prezydenta RP Lecha Wałęsy. Został awansowany do stopnia podpułkownika, następnie do stopnia pułkownika.