Park Narodowy Bałkanów Środkowych – park narodowy w Bułgarii, obejmuje środkową i najwyższą część Starej Płaniny, w samym centrum Bułgarii. Od 2011 roku figuruje na liście wstępnej Światowego Dziedzictwa UNESCO, a od 2005 roku uznawany jest przez BirdLife International za ostoję ptaków IBA.
Utworzony został 31 października 1991 na mocy dekretu nr 843; pomysł na jego utworzenie pojawił się już 10 lat wcześniej.
Warunki naturalne Park ma położenie równoleżnikowe, ciągnie się ze wschodu na zachód przez około 85 km; zajmuje pas o szerokości blisko 10 km. Powierzchnia parku wynosi ha (720,2 km²) (w 1991 wynosiła ha). Park obejmuje tereny położone od 550 m n.p.m. do 2376 m n.p.m. (szczyt Botew); około 20 szczytów sięga wysokości 2000 m n.p.m. lub większej. W parku występują wapienne formy krasowe i różnorodne formacje skalne. Na terenie parku leży najgłębsza jaskinia Bułgarii, Rajczowa dupka, głęboka na 377 m. W krajobrazie Parku Narodowego Bałkanów Środkowych odnaleźć można również wysokogórskie łąki, kaniony, klify, urwiska i wodospady.