Więźniowie (oryg. Заключённые) – radziecki film propagandowy z 1936 roku w reżyserii Jewgienija Czerwiakowa. Ekranizacja sztuki Nikołaja Pogodina pt. Aristokraty.
Fabuła ZSRR lat 30. XX wieku. Do obozu Gułag-u na budowie Kanału Białomorsko-Bałtyckiego przybywa nowy transport więźniów – przeciwników władzy radzieckiej. Są wśród nich m.in. inż. Sadowski – skazany za "szkodnictwo", wytrawny złodziej Kostia oraz Sonia – kobieta "lekkich obyczajów". Wszyscy oni są początkowo jak najbardziej negatywnie nastawieni do idei resocjalizacji poprzez uczciwą pracę na rzecz socjalistycznej ojczyzny. Jednak z czasem komendanturze obozu, której główną metodą postępowania z więźniami jest ufność w ich pozytywne cechy charakteru, udaje się pozyskać ich do współpracy na rzecz budowy kanału jako autentycznych liderów więziennej społeczności. Kulminacją tych starań jest dzień otwarcia kanału – skrócenie wyroków i przyznanie odznaczeń państwowych ludziom, którzy jeszcze niedawno byli przestępcami, lecz dzięki resocjalizacji w obozie stali się przodownikami pracy socjalistycznej.