thumb|240px|Opactwo benedyktyńskie w Lubiniu Beda Ostaszewski (ur. 13 grudnia 1764, Żebry-Wiatraki, zm. 6 lipca 1834, Lubiń) – przeor klasztoru benedyktynów w Pułtusku 1802–1815, doktor teologii, ostatni opat klasztoru w Lubiniu 1815–1834 przed likwidacją opactwa lubińskiego przez władze pruskie.
Życiorys
Jan od Krzyża Beda Ostaszewski urodził się 13 grudnia 1764 w miejscowości Żebry-Wiatraki w szlacheckiej rodzinie Ostaszewskich herbu OstojaData i miejsce urodzenia za: Wielkopolscy księża od XVIII do XX wieku: http://www.wtg-gniazdo.org/ksieza/ W niektórych dokumentach występuje jako Jan od Krzyża Beda Ostaszewski, co nasuwa przypuszczenie, że urodził się i został ochrzczony pod imieniem Jan, a imię Beda było jego imieniem zakonnym.. Po ukończeniu szkoły publicznej nadzorowanej przez Komisję Edukacji Narodowej wstąpił do klasztoru benedyktynów w Pułtusku (dokąd zakon benedyktynów przeniósł się w 1781 z Płocka). W 1783 przyjął w Pułtusku profesję zakonną. Kolejne trzy lata spędził w klasztorze horodyskim benedyktynów (Horodyszcze niedaleko Pińska), gdzie pobierał nauki teologiczne. W latach 1786–1792 przebywał ponownie w Pułtusku, skierowany przez władze zakonne do pracy w szkole publicznej, której prowadzenie zostało powierzone benedyktynom.