Przykładając się do dalszych nauk, stanowi swemu przepisanych, w klasztorze, i w nich udoskonalony, rozpoczął swój zawód nauczycielski od dawania nauki Prawa w szkołach tamecznych, w Pułtusku, poczem uczył Teologii osoby zakonne w Lubiniu przez trzy lata, a następnie od swego Zgromadzenia na Podprzeorzego, a później na Przeora klasztoru zgodnymi głosy obrany, sprawował ten urząd w swym macierzyńskim klasztorze przez lat 12. Skąd r. 1815 powołany od Zgromadzenia w Lubiniu na Opata i Proboszcza; był prawdziwie ojcem dla członków tegoż klasztoru. Zawsze szczery w przyjacielskiem oświadczeniu, przykładny w obyczajnej ludzkości, wierny i pilny w swych obowiązkach, udzielał się i ubóstwu znacznie i w roku Jubileuszu Wielkiego Sakrament Bierzmowania więcej niż trzydzieści tysięcy osobom udzielił. Umarł w tymże klasztorze w roku życia siedmdziesiątym i tamże w grobie zakonnym jest pochowany. Zob.: „Archiwum Teologiczne: pismo czasowe, poświęcone oświeceniu i zbudowaniu religijnemu”, Poznań 1837, R.2 z.3, str. 374-375.