Nowego Tomyśla, należący do drużyny w Porażynie, której opiekunką była generałowa Jadwiga SosnkowskaTadeusz Orlik, Nagrody Miasta Poznania w dziedzinie kultury i sztuki za rok 1985. Dokończenie, [w:] Kronika Miasta Poznania, nr 4/1986, s. 64–68, ISSN 0137-3552..
Od 29 sierpnia do 2 września 1939 roku, jako zastępowy grodziskiej drużyny harcerskiej dowodził placówką obserwacyjno-meldunkową w majątku Piaski, nadając telegramy o ruchach lotnictwa hitlerowskiego w kierunku Poznania. W majątku stacjonowała 71. Kompania rozpoznawcza czołgów pod dowództwem Stanisława Skibniewskiego. 2 września na prośbę Tadeusza Świtały cały zastęp drużyny harcerskiej został przyjęty do jednostki, jako żołnierze. 17-letni wziął udział w Bitwie nad Bzurą, podczas której został ranny, następnie znalazł się w przejściowym obozie jenieckim, z którego uciekł do domu w Grodzisku Wielkopolskim. Brat Tadeusza, Marian Świtała (1923-1999), również harcerz grodziskiej drużyny harcerskiej, podczas kampanii wrześniowej zdołał przedostać się do Warszawy i wziął udział w obronie stolicyTadeusz Orlik, Nagrody Miasta Poznania w dziedzinie kultury i sztuki za rok 1985. Dokończenie, [w:] Kronika Miasta Poznania, nr 4/1986, s. 64–68, ISSN 0137-3552.Bogusław Polak, Młodzież wielkopolska na pancernym szlaku, "Kronika Miasta Poznania", 1988 nr 3.