Zygmunt Jan Władysław Grabowski (ur. 10 lutego 1898 w Korczynie, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – porucznik artylerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Władysława i Antoniny z Marischlerów. Uczestniczył w I wojnie światowej w szeregach austro-węgierskiej armii. W 1918 zgłosił się na ochotnika do formującego się Wojska Polskiego. Następnie walczył w obronie polskości Lwowa. W okresie międzywojennym (do 1934) służył w jednostkach artylerii WP. Po ukończeniu kursu intendentów w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie od października 1934 pracował w Składnicy Materiałów Intendentury nr 9.
W czasie kampanii wrześniowej 1939, po agresji ZSRR na Polskę, w nieznanych okolicznościach wzięty do niewoli sowieckiej. Od 19 października 1939 przetrzymywany w obozie juchnowskim, a w listopadzie przeniesiony do obozu jenieckiego w Kozielsku. Między 19 a 21 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa 035/4 z 16 kwietnia 1940. Między 20 a 22 kwietnia 1940 został zamordowany w lesie katyńskim przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940.