W sezonie 1985/1986 wziął udział w największej liczbie konkursów w karierze. Skakał jednak wyłącznie w Pucharze Europy. 26 grudnia 1985 uzyskał siódmą pozycję w zawodach w St. Moritz, trzy dni później był piąty w St. Aegyd. 10 stycznia 1986 był ósmy w Tarvisio. Tej zimy jeszcze czterokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce – był ósmy w Les Rousses, siódmy w Sarajewie, dziewiąty w Travniku i szósty w La Molinie. Poza tymi konkursami nie plasował się w czołowej piętnastce. Zdobył w tym sezonie 62 punkty i zajął w klasyfikacji generalnej szóste miejsce – najwyższe w karierze.
W sezonie 1986/1987 również skakał wyłącznie w Pucharze Europy, jednak nie zdobywał punktów (23. miejsce w Planicy było jego najlepszym wynikiem). W lutym 1987 roku po raz pierwszy i ostatni wystąpił na mistrzostwach świata w narciarstwie klasycznym. Zawody rozpoczął od 56. pozycji na skoczni dużej (89 i 101,5 m). W konkursie drużynowym reprezentacja Bułgarii zajęła ostatnią, 17. pozycję. Największy sukces odniósł jednak w ostatnim konkursie na skoczni normalnej, w którym po skokach na 83,5 i 85 m zajął 28. lokatę. Był w tym konkursie najlepszym bułgarskim skoczkiem (wyprzedził bezpośrednio Władimira Brejczewa).