Żółtobarczyki (Sturnirini) – monotypowe plemię ssaków z podrodziny owocnikowców (Stenodermatinae) w obrębie rodziny liścionosowatych (Phyllostomidae).
Rozmieszczenie geograficzne Plemię obejmuje gatunki występujące w Ameryce Środkowej i Południowej.
Morfologia Długość ciała 47–101 mm, ogona brak, długość ucha 12–22 mm, długość tylnej stopy 9–21 mm, długość przedramienia 32,6–61,6 mm; masa ciała 10–59 g.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1842 roku angielski zoolog John Edward Gray w artykule zatytułowanym Opisy kilku nowych rodzajów i pięćdziesięciu niezarejestrowanych gatunków ssaków, opublikowanym w czasopiśmie „The Annals and magazine of natural history”. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) żółtobarczyk mały (S. lilium).
Etymologia Sturnira (Sturnia, Sturmira, Slumira): ‘szpak’; być może również honoruje ‘Starling’ (pol. szpak), okrętu który konwojował H.M.S. ‘Sulphur’ podczas jego podróży do Brazylii i po Pacyfiku w 1836 roku (podczas tego rejsu zebrano okaz typowy). Stenoderma: stēnos ‘cienki’; δερμα derma, δερματος dermatos ‘skóra’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Stenoderma chilensis (= Phyllostoma lilium ). Nyctiplanus: gr. νυκτιρλανος nuktiplanos ‘nocny włóczęga’, od νυκτι- nukti- ‘nocny’, od νυξ nux, νυκτος nuktos ‘noc’;