Włodzimierz Klaudiusz Pajączkowski herbu Lubicz (ur. 30 października 1864 w Horodłowicach, zm. 15 listopada 1943 w Sanoku) – polski lekarz internista.
thumb|240px|Grobowiec rodzin Szomków i Pajączkowskich Życiorys Włodzimierz Klaudiusz Pajączkowski urodził się 30 października 1864 w HorodłowicachW księdze cmentarnej wpisano miejsce urodzenia dosłownie „Horodowice”, ale należy przyjąć, że chodzi o Horodłowice, czyli dobra rodowe Pajączkowskich.. Był synem Jerzego Józefa i Marii. Legitymował się herbem szlacheckim Lubicz.
W 1883 zdał chlubnie egzamin dojrzałości w C. K. IV Gimnazjum we Lwowie. Ukończył studia medyczne uzyskując dyplom lekarza w 1892 oraz stopień doktora. W okresie zaboru austriackiego w ramach autonomii galicyjskiej podjął służbę w c. k. służbie zdrowia. Był długoletnim sekundariuszem w szpitalu krajowym we Lwowie. Do początku XX wieku pozostawał lekarzem we Lwowie, przypisanym do adresu Plac Akademicki 2. W grudniu 1901 został mianowany dyrektorem Szpitala Powszechnego w Sanoku bez ogłoszenia konkursu o tę posadę. Stanowisko pełnił w kolejnych latachWojciech Sołtys, Zaludnienie, stosunki narodowościowe, wyznaniowe i zdrowotne, Pomiędzy wojnami światowymi 1918–1939, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 554..