Piotra Skargi w Rohatynie, w którym sprawował stanowisko dyrektora do 1937, gdy został przeniesiony na równorzędne stanowisko dyrektora VI Państwowego Gimnazjum im. Stanisława Staszica we Lwowie, po czym dekretem z 31 sierpnia 1937 powierzono mu pełnienie obowiązków kuratora szkół w KOSL. Funkcję wizytatora KOSL pełnił do 1939. Publikował w Dzienniku Urzędowym Kuratorium Okręgu Szkolnego Lwowskiego i był redaktorem tego periodyku.
Po wybuchu II wojny światowej na przełomie 1939/1940 był nauczycielem w sowieckiej szkole we Lwowie. Później był zatrudniony w firmie Gallikol do 1944. Na przełomie 1944/1945 zaangażował się w tajne nauczanie w Grabnie. Po wojnie w okresie PRL był nauczycielem w liceach ogólnokształcących w Krakowie, pełniąc także stanowisko dyrektora. Od 1946 do 1951 uczył języka polskiego w II Liceum Ogólnokształcącym im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie. W latach 50. pracował w X Liceum Ogólnokształcącym im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. Zamieszkiwał wówczas przy ulicy Pędzichów 11 w Krakowie.
Za działalność w Polskim Czerwonym Krzyżu został odznaczony odznaką honorową PCK i otrzymał dyplom. Był żonaty ze Stanisławą (zm. 1986).