Aleksander Saryusz-Romiszewski (Sariusz-Romiszowski) z Romiszowic herbu Jelita (ok. 1740–1795) – kasztelan sądecki (od 1791), burgrabia krakowski (od 1766), szambelan JKM Stanisława Augusta (od 1787), poseł na Sejm Czteroletni (1788)
Życiorys thumb|left|200px|Epitafium z 1830 w Bolesławiu Najstarszy syn podczaszego latyczowskiego Ignacego Romiszewskiego i Franciszki z Domosławskich. Wnuk Aleksandra Romiszewskiego i Teresy z Cerekwickich.
Student Akademii Krakowskiej (1756). Elektor Stanisława Poniatowskiego z księstwa oświęcimsko-zatorskiego (1764). W 1766 otrzymał przywilej na burgrabstwo zamku krakowskiego. Komisarz Komisji Kruszcowej (od 1782), zajmującej się rozwojem wydobycia kruszców. Poseł na sejm 1780 roku z województwa krakowskiegoDyaryusz Seymu Ordyngo [!] Warszawskiego Roku 1780 Dnia 2go Pazdziernika Zaczętego, z Wyrażeniem Posłow, Sessyi, Projektow, Mow, &c., Grodno 1780, s. 3.. W 1787 król Stanisław Augusta nadał mu godność szambelana. Aleksander Romiszewski gościł w 1787 powracającego z Kaniowa króla Stanisława Augusta w swojej rezydencji w Bolesławiu, gdzie demonstrował mu technikę wydobycia kruszców w swoim majątku.