Fryderyk V (ur. 30 stycznia 1748 r. w Homburgu, zm. 20 stycznia 1820 r. tamże) – landgraf Hesji-Homburg od 1751 do 1806 r. i ponownie od 1815 r.
Życiorys Fryderyk był jedynym synem landgrafa Hesji-Homburg Fryderyka IV i Luizy Ulryki, córki księcia Solms-Braunfels Fryderyka Wilhelma. Gdy miał trzy lata, zmarł jego ojciec, a Fryderyk został landgrafem Hesji-Homburg. Opiekuńcze rządy sprawowała przez kolejnych 15 lat jego matka. Mimo nieśmiałości spowodowanej jąkaniem, przesycony religijnym duchem (był kalwinem), uczynił swój dwór ważnym centrum duchowym. Przyjaźnił się z kaznodzieją Johannem Casparem Lavaterem i poetą Friedrichem Gottliebem Klopstockiem. Przyjaźnił się Friedrichem Hölderlinem, który zadedykował mu hymn Patmos, a któremu Fryderyk – mimo umysłowej choroby wybitnego poety – przyznał posadę bibliotekarza. Sam pisywał polityczno-religijne traktaty.
W czasie wojen rewolucyjnych Fryderyk pozostawił negocjacje z rewolucjonistami żonie, samemu pozostając na uboczu. W 1806 r. utracił swe księstwo, które zostało przyłączone do Hesji-Darmstadt. Odzyskał je na mocy postanowień kongresu wiedeńskiego, powiększone o oddalony od Homburga okręg Meisenheim, po raz pierwszy uznano też wówczas pełną niezależność Hesji-Homburg od Hesji-Darmstadt.