IV Suita orkiestrowa D-dur, BWV 1069 Źródło jest zagubione, ale istniejące części pochodzą z około 1730. Rifkin twierdzi, że stracona oryginalna wersja, napisana jeszcze w czasach pobytu kompozytora w Köthen, nie posiadała w swojej instrumentacji trąb, kotłów, i że Bach po raz pierwszy dodał te instrumenty, gdy adaptował fragment uwertury do chóralnej pierwszej części wielkanocnej kantaty Unser Mund sei voll Lachens, BWV 110 ("Nasze usta pełne śmiechu") z 1725 roku. Uwertura (D-dur. Metrum C dla otwierającej sekcji, 9/8 dla szybkiej sekcji z fugą) Bourrée I i II (Bourrée I w D-dur, Bourrée II – środkowa część, w h-moll. Metrum C) Gawot (D-dur. Metrum C) Menuet I i II (D-dur. Metrum 3/4) Réjouissance (D-dur. Metrum 3/4) Instrumentacja: trąbki I, II i III, kotły, oboje I, II i III, fagot, skrzypce I i II, altówki, basso continuo.
Przypisy
Linki zewnętrzne I Suita orkiestrowa: występ Holenderskie Towarzystwo Bachowskie (wideo i informacje). I Suita orkiestrowa: nuty w IMSLP, II Suita orkiestrowa: nuty w IMSLP, III Suita orkiestrowa: nuty w IMSLP, IV Suita orkiestrowa: nuty w IMSLP. Suity orkiestrowe na fortepian na cztery ręce, Max Reger, MP3.
Kategoria:Suity Johanna Sebastiana Bacha