Władysław AdamczykW ewidencji urzędników administracji Austro-Węgier był określany jako „Ladislaus Adamczyk”. (ur. 28 lipca 1854 w Bochni, zm. 15 czerwca 1915 w Białej) – polski inżynier budownictwa, działacz sokoli i społeczny.
Życiorys Urodził się 28 lipca 1854 w Bochni jako syn Franciszka i Matyldy Anastazji z domu Góra. Miał siostrę Helenę (od 1883 zamężna ze Stanisławem Glasem, sekretarzem Magistratu w Łańcucie). Według stanu z 1870 mieszkał w Krakowie przy ul. Karmelickiej 47.
Ukończył studia techniczne uzyskując tytuł inżyniera. W okresie zaboru austriackiego w ramach autonomii galicyjskiej wstąpił do c. k. służby państwowej w sferze budownictwa. Jako urzędnik C. K. Namiestnictwa od około 1879 w randze praktykanta budownictwa pracował w oddziale budowniczym starostwa c. k. powiatu rzeszowskiego••. W 1882 został mianowany adiunktem budownictwa i przeniesiony z Rzeszowa do Białej. Był zatrudniony w oddziale budowniczym starostwa c. k. powiatu bialskiego, w którym od około 1882 był adiunktem budownictwa•••, w tej randze od około 1886 pracował przy budowie drogi Bursztyn-Łopuszna••, a od około 1889 był pierwszym inżynierem•••. Jako inżynier decyzją C. K. Namiestnictwa w 1892 został przeniesiony z Białej do Sanoka (w przeciwnym kierunku został przeniesiony inż. Klemens Lewicki).