Stanisław Mioduszewski (ur. 7 lutego 1908 w Kamieńskiem, zm. 4 sierpnia 1991 w Sandomierzu) – polski dzienikarz, pisarz, marynarz, podróżnik.
Życiorys Urodził się 7 lutego 1908 w Kamieńskiem jako syn Franciszka (urzędnik) i Wandy z domu Kwiatkowskiej. Jako dziecko mieszkał w Krakowie, Wiedniu, Warszawie, a od 1922 w bieszczadzkim majątku leśnym Maniów, zarządzanym przez ojca. Uczęszczał do Państwowego Gimnazjum im Królowej Zofii w Sanoku, z którego wystąpił 11 lutego 1926 w trakcie VI klasy. Po przerwaniu nauki w 1927 został marynarzem w charakterze chłopca okrętowego w Gdyni za: Współcześni polscy pisarze i badacze literatury. Słownik bibliograficzny. T.5, opracował zespół pod redakcją Jadwigi Czachowskiej i Alicji Szałagan, Warszawa 1997, s. 432-434..
Od 1929 do 1932 służył w Marynarce Wojennej, a do 1933 był członkiem załóg statków handlowych i rybackich. Jego poetycki debiut datuje się na 1929 przy okazji publikacji wiersza pt. Wędrowiec w czasopiśmie „Kurier Literacko-Naukowy” (nr 15). W 1932 eksternistycznie zdał egzamin dojrzałości. W charakterze dziennikarza był zatrudniony w Centralnej Agencji Prasowej w Warszawie (1932-1933). W 1933 podjął studia na Wyższej Szkole Dziennikarskiej w Warszawie.