Cudolotka białogardła, błyskolotka białobrzucha (Henicophaps foersteri) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny gołębiowatych (Columbidae). Występuje na Archipelagu Bismarcka, jest narażony na wyginięcie.
Zasięg występowania Cudolotka białogardła występuje na Umboi, Nowej Brytanii i Lolobau, wyspach należących do południowej części Archipelagu Bismarcka.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy opisało dwóch ornitologów, Brytyjczyk Walter Rothschild i Niemiec Ernst Hartert w 1906 roku na łamach czasopisma „Bulletin of the British Ornithologists’ Club”. Jako miejsce typowe odłowu holotypu (numer katalogowy 10095 znajdujący się w Muzeum Historii Naturalnej w Tring) autorzy wskazali Massawa na Nowej Brytanii. Takson opisany przez W. Meyera pod nazwą Reinwardtoenas bleyi okazał się być okazem ww. gatunku. Cudolotka białogardła jest ściśle związana z cudolotką białoczelną (H. albifrons). Takson monotypowy.
Etymologia Nazwa rodzajowa: greckie ἑνικος henikos – osobliwy, wyjątkowy; φαψ phaps, φαβος phabos – gołąb. Epitet gatunkowy: Friedrich Förster (1865–1918), niemiecki botanik, kolekcjoner.