Monaster Świętych Borysa i Gleba działał do 1665, gdy został zniszczony podczas wojny rosyjsko-szwedzkiej. Po zakończeniu działań wojennych nie odbudowano budynków klasztornych, a jedynie cerkiew, odtąd działającą jako parafialna. O monasterze działającym przy cerkwi nie wspomina natomiast Iniessa Sluńkowa w swoim wykazie katolickich i prawosławnych klasztorów MohylewaI. Sluńkowa, Chramy i monastyri Biełarusi XIX wieka w sostawie Rossijskoj Impierii. Pieriesozdanije nasledija, „Progress-Tradicija”, Moskwa 2010, , ss.597–598..
Wzniesiona w 1869 cerkiew w okresie radzieckim formalnie został zamknięty, faktycznie natomiast nieprzerwanie był użytkowany liturgicznie, przez dłuższy czas jako jedyna prawosławna świątynia w mieście. W 1986 metropolita miński i białoruski Filaret ponownie nadał obiektowi sakralnemu rangę soboru.
Architektura mały|lewo|180px|Ikonostas Sobór wzniesiony został w stylu bizantyjsko-rosyjskim. Jest to budowla pięciokopułowa, z czterema niewielkimi kopułami w narożnikach i jedną, znacznie większą, usytuowaną w centralnej części obiektu, na masywnym bębnie wspartym na czterech kolumnach.