18 grudnia 1937 zdała pierwszą część egzaminu dyplomowego. Jednak w marcu 1938 przed egzaminem ustnym (Rigorosum) została, jako żydówka, zmuszona do opuszczenia uczelni w związku z Anschlussem Austrii i dojściem do władzy narodowych socjalistów. Musiała się ukrywać. Majątek rodzinny został skonfiskowany 1 lipca 1938. Dokończyła studia w 1939 na Vrije Universiteit Brussel w Brukseli, gdzie obroniła pracę doktorską z filologii orientalnej i historii. Po obronie wyjechała do Egiptu, gdzie brała udział w wykopaliskach archeologicznych w Luksorze. W tym samym roku wraz z matką i bratem wyemigrowała do Chile. Została asystentką w dziale antropologii Museo Nacional de Historia Natural w Santiago. W 1943 została dyrektorem tego działu.
Po II wojnie światowej rząd Austrii przesłał jej dyplom Uniwersytetu Wiedeńskiego i zaprosił do powrotu do kraju i pracy na Uniwersytecie. Odmówiła i w 1946 przyjęła obywatelstwo chilijskie. Od 1948 wykładała na Universidad de Chile antropologię prehistorii. Została profesorem na Wydziale filozofii i edukacji. W 1959 współorganizowała Asociación de Museos Chilenos (Związek Muzeów Chilijskich).
Od października 1964 do 1982 dyrektor Museo Nacional de Historia Natural.